ก่อนที่คนเราจะมารู้จักกัน...แน่ล่ะ ก่อนหน้านั้น...เราคือคนแปลกหน้าซึ่งกันและกัน
เพราะฉะนั้นการทำความรู้จักกันก็ถือเป็นจุดเริ่มต้นของมิตรภาพและอีกหลายๆสิ่งที่จะตามมา...บางคนเมื่อได้ทำความรู้จักกันแล้ว..ก็รู้สึกว่าคนนั้นๆเป็นคนดี...ซึ่งก็ถือว่าคุณก็โชคดีไปนะคะที่ได้รู้จักกับคนดีดี..แต่สำหรับใครบางคนหรืออีกหลายๆคน...จากคนแปลกหน้าพัฒนามาเป็นคนรู้จัก..เป็นเพื่อน...บางคนก็ถึงกับถึงขั้นรู้ใจ..แล้วหากคนๆนั้นทำคุณผิดหวัง เสียใจ..และเป็นคนๆเดียวกันที่หลอกคุณมาตลอดตั้งแต่เริ่มทำความรู้จัก..
คุณจะรู้สึกอย่างไรบ้างคะ??___สำหรับฉันเองก็เป็นคนนึงที่ชอบทักทายใครก่อนโดยที่ไม่รู้จัก..พูดง่ายๆนะ ใครคุยมาก็คุยตอบได้หมดล่ะค่ะ...บางทีก็ทักทายก่อนด้วยซ้ำไป...แต่ก็ได้พบกับคนที่ไม่จริงใจบ่อยๆ...ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันนะคะ...ว่าการโกหกมันมีดีด้วยหรอ..ถึงแม้เราจะไม่เคยรู้จักกันเล็กๆน้อยๆก็ไม่ควรโกหกใครๆนะคะ..นอกจากจะไม่ดีแล้ว การโกหกจะทำให้คุณโดนคนอื่นๆไม่เชื่อใจ และอาจจะไม่อยากรู้จักคุณด้วยซ้ำไป
การที่พูดกันด้วยความจริง..และจริงใจตั้งแต่เริ่มต้น..ไม่ว่าเรื่องราวของคุณจะดีหรือไม่__ถ้าเขารับคุณได้...ต่อไปมิตรภาพทั้งสองฝ่ายก็จะแฮปปี้ดีนะ....แต่ถ้าหากอีกฝ่ายรับไม่ได้ก็ให้รู้ไปเลยว่า..ความสัมพันธ์ไม่สามารถพัฒนาต่อไปได้...หรือหากฝืนหรือพยายามพัฒนาความสัมพันธ์...เชื่อได้เลยว่ามิตรภาพระหว่างคุณสองคนนั้น..ไม่สามารถมีความสุขได้..ไม่ว่าจะในฐานะ ใดๆก็ตามค่ะ
จากที่ได้เล่าไปนะคะ...แค่อยากให้ใครที่อ่านบทความนี้..และทุกๆคนให้รู้จักการมีความจริงใจและยอมรับความเป็นจริงทุกๆสิ่งทุกๆอย่าง..และ
"ความจริง" จะทำให้ทุกคนมีความสุขมากๆเลยล่ะค่ะ

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น